วิธีการทางจิตวิทยาที่ตีความเนื้อหาของความฝันเพื่อทำความเข้าใจความต้องการ อารมณ์ และความขัดแย้งในจิตใต้สำนึก โดยมีฟรอยด์และยุงเป็นนักทฤษฎีที่สำคัญ
รูปแบบการรับรู้ที่แสดงให้เห็นว่าบุคคลได้รับอิทธิพลจากสภาพแวดล้อมรอบข้าง (สนาม) มากน้อยเพียงใด หรือสามารถตัดสินใจได้อย่างอิสระ แนวคิดนี้แสดงให้เห็นว่าแต่ละคนมีวิธีการประมวลผลข้อมูลที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว
การตื่นตัวหมายถึงระดับที่ร่างกายและจิตใจถูกกระตุ้นและเตรียมพร้อม — ตั้งแต่การนอนหลับลึกที่ระดับต่ำสุดไปจนถึงความตื่นเต้นสุดขีดหรือความตื่นตระหนกที่ระดับสูงสุด
ความรู้สึกสัมผัสคือกระบวนการที่อวัยวะรับความรู้สึก เช่น ตา หู จมูก ลิ้น และผิวหนัง ตรวจจับสิ่งเร้าจากภายนอก เป็นประตูแรกที่ข้อมูลจากโลกภายนอกเข้าสู่จิตใจของเรา และเป็นจุดเริ่มต้นของการรับรู้และความเข้าใจ
เป็นความรู้สึกสังเกตเห็นสิ่งดีๆ และรู้สึกขอบคุณต่อสิ่งเหล่านั้น แม้แต่ความกตัญญูเล็กๆ น้อยๆ ก็สร้างความสุขที่偉大ได้
พลังในการรักษาความหลงใหลและความอดทนมุ่งสู่เป้าหมายระยะยาว ซึ่งอาจสำคัญกว่าความสามารถพิเศษด้วยซ้ำ
แนวโน้มทางบุคลิกภาพที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด ซึ่งแสดงออกในด้านความเร็วของการตอบสนองทางอารมณ์ ระดับกิจกรรม และความสามารถในการปรับตัว โดยแต่ละคนจะมีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างกันออกไป
รูปแบบการตอบสนองทางอารมณ์และพฤติกรรมที่มีมาตั้งแต่เกิด เป็นรากฐานทางชีววิทยาของบุคลิกภาพ
แรงจูงใจคือพลังภายในที่ทำให้เราเริ่มต้นการกระทำ กำหนดทิศทาง และคงความต่อเนื่องของพฤติกรรมนั้นไว้ได้ มันคือแรงขับเคลื่อนของจิตใจที่พาเราก้าวไปสู่เป้าหมาย
รูปแบบความคิดที่วนซ้ำกับความคิดหรืออารมณ์เชิงลบอยู่ตลอดเวลา โดยไม่สามารถปล่อยวางได้
รูปแบบพฤติกรรมที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิดโดยไม่ต้องเรียนรู้ เช่น การหลบหลีกเมื่อเผชิญอันตราย หรือการหาอาหารเมื่อหิว ซึ่งเป็นการตอบสนองตามธรรมชาติที่ฝังอยู่ในร่างกายเพื่อการอยู่รอด
เป็นกลไกปกป้องจิตใจที่ทำให้เราไม่ยอมรับความเป็นจริงหรือความรู้สึกที่รับไม่ได้อย่างไม่รู้ตัว เป็นปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติเมื่อจิตใจยังไม่พร้อมรับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้น
การทำตามคำขอของคนอื่น แม้ในใจจะไม่ได้เห็นด้วยหรืออยากทำจริง ๆ
อีโก้คือส่วนหนึ่งของจิตใจที่ทำหน้าที่สร้างสมดุลระหว่างความต้องการและศีลธรรม โดยคำนึงถึงความเป็นจริง
Consciousnessเป็นแนวคิดที่มีความหมายในจิตวิทยา ซึ่งช่วยให้เราเข้าใจตนเองและคนอื่นได้ดีขึ้น เป็นส่วนสำคัญของสุขภาพจิตและการเติบโตของบุคคล
อิดคือส่วนที่ดิบที่สุดของจิตใจ ทำหน้าที่ควบคุมความต้องการและแรงขับตามสัญชาตญาณ
การดึงข้อมูลจากความจำคือกระบวนการนำข้อมูลที่เก็บไว้ในความจำออกมาใช้เมื่อต้องการ เป็นขั้นตอนสุดท้ายของสามขั้นตอนของความจำ (การเข้ารหัส-การจัดเก็บ-การดึงข้อมูล) และเป็นช่วงเวลาที่เรา 'นึกถึง' สิ่งต่างๆ ได้
การกระตุ้นเตรียมพร้อมคือปรากฏการณ์ที่สิ่งเร้าที่พบก่อนส่งผลต่อการตัดสิน พฤติกรรม และความจำในภายหลังโดยไม่รู้ตัว จิตใจของเราถูกเตรียมพร้อมอย่างเงียบๆ โดยประสบการณ์ก่อนหน้า
สภาวะความรู้สึกพื้นฐานที่เกิดขึ้นทุกขณะ เป็นแนวคิดที่พื้นฐานกว่าอารมณ์เฉพาะ รวมถึงความรู้สึกทั่วไปว่าดี/ไม่ดี มีพลัง/ไม่มีพลัง
ความสนใจคือกระบวนการทางสติปัญญาที่จิตใจเลือกและมุ่งไปยังข้อมูลเฉพาะเจาะจงจากสิ่งกระตุ้นมากมาย เหมือนไฟฉายที่ส่องสว่างเพียงจุดที่เลือก
การรับรู้คือกระบวนการที่สมองแปลความหมายและให้ความหมายกับข้อมูลที่รับเข้ามาผ่านประสาทสัมผัส แม้จะมองสิ่งเดียวกัน แต่ละคนก็อาจรับรู้ได้แตกต่างกันออกไป
ความสามารถในการเข้าใจหรือตัดสินบางสิ่งได้ทันทีโดยไม่ต้องวิเคราะห์เชิงตรรกะ ความรู้สึกที่ว่า 'แค่รู้สึกแบบนั้น' อาจแฝงไปด้วยประสบการณ์และปัญญาที่สั่งสมมายาวนาน
เทคนิคความจำที่ช่วยให้เราจำง่ายขึ้นด้วยการรวมข้อมูลย่อยเป็นกลุ่มที่มีความหมาย
เจตคติคือแนวโน้มการประเมินที่มั่นคงต่อบุคคล วัตถุ หรือสถานการณ์ ประกอบด้วยความคิด ความรู้สึก และแนวโน้มพฤติกรรมที่หลอมรวมกัน ซึ่งกำหนดวิธีที่เราเข้าใจและตอบสนองต่อโลกรอบข้าง
การหยั่งรู้คือประสบการณ์ที่เราเข้าใจแก่นแท้ของปัญหาหรือสถานการณ์อย่างลึกซึ้งในทันที เหมือนกับช่วงเวลา 'อ๋อ!' ที่สิ่งที่เคยมองไม่เห็นกลับชัดเจนขึ้นมาในพริบตา
อคติคือทัศนคติหรือความรู้สึกเชิงลบที่มีต่อกลุ่มคนหรือสมาชิกในกลุ่มโดยไม่มีเหตุผลเพียงพอ เป็นการตัดสินผู้อื่นก่อนที่จะรู้จักพวกเขาอย่างแท้จริง
เป็นสภาวะที่จิตใจเงียบสงบและสันติ รู้สึกเหมือนทะเลสาบที่นิ่งสงบภายในจิตใจ
สภาวะอารมณ์ที่มีความสุขและปลาบปลื้มอย่างสุดขีด รู้สึกราวกับว่าโลกช่างสวยงาม
การจัดเก็บคือกระบวนการของความจำที่รักษาและคงไว้ซึ่งข้อมูลที่รับเข้ามาในจิตใจ เป็นขั้นตอนสำคัญที่ช่วยให้เราสามารถนึกถึงสิ่งที่เคยประสบได้ในภายหลัง
การดูดซึมทางปัญญาคือแนวคิดของปิอาเจต์ที่อธิบายว่ามนุษย์รับรู้สิ่งใหม่โดยนำไปเชื่อมกับกรอบความคิดที่มีอยู่เดิม (สกีมา) โดยไม่เปลี่ยนแปลงกรอบความคิดนั้น
Conservation (Piaget)เป็นแนวคิดที่มีความหมายในจิตวิทยา ซึ่งช่วยให้เราเข้าใจตนเองและคนอื่นได้ดีขึ้น เป็นส่วนสำคัญของสุขภาพจิตและการเติบโตของบุคคล
การทดสอบที่วัดจำนวนตัวเลขที่สามารถจำได้ในครั้งเดียว ใช้ประเมินความจำระยะสั้นและสมาธิ โดยทั่วไปคนเราสามารถจำตัวเลขได้ประมาณ 7 ตัว
ปรากฏการณ์ที่การเรียนรู้โดยแบ่งเวลาออกเป็นช่วงๆ ทำให้จำได้นานกว่าการยัดเยียดเนื้อหาทั้งหมดในคราวเดียว
ทฤษฎีที่อธิบายปรากฏการณ์ที่ความทรงจำต่างๆ รบกวนซึ่งกันและกัน ทำให้ยากต่อการนึกถึงข้อมูลบางอย่าง ยิ่งมีความทรงจำที่คล้ายกันมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งสับสนได้ง่ายมากขึ้นเท่านั้น
ความจำที่เก็บข้อมูลที่รับเข้ามาผ่านประสาทสัมผัสไว้ในช่วงเวลาสั้นมาก (1-3 วินาที) เป็นประตูแรกของความจำ โดยมีเพียงข้อมูลที่ได้รับความสนใจเท่านั้นที่จะผ่านไปยังขั้นตอนถัดไปได้
การที่ต้องแสดงอารมณ์ที่แตกต่างจากความรู้สึกจริงของตัวเอง เนื่องจากข้อกำหนดของอาชีพหรือสถานการณ์
คือการที่เรารู้สึกถึงอารมณ์บางอย่างแต่กลับกดมันไว้ไม่แสดงออกมา หากทำเป็นเวลานานจะส่งผลเสียต่อสุขภาพได้
การพยากรณ์อารมณ์คือกระบวนการทางจิตวิทยาที่คาดการณ์ล่วงหน้าว่าเหตุการณ์ในอนาคตจะทำให้เรารู้สึกอย่างไร รวมถึงความเข้มข้นและระยะเวลาของอารมณ์นั้น
คือความสามารถในการสังเกตและรับรู้ว่าตอนนี้เรากำลังรู้สึกอะไรอยู่ และเป็นขั้นตอนแรกของการควบคุมอารมณ์
เป็นปรากฏการณ์ที่อารมณ์ของคนอื่นถ่ายทอดมาสู่เราได้ อารมณ์นั้นติดต่อกันได้เหมือนโรคระบาดเลยนะ
ความสามารถในการรับรู้ ประสบ และแสดงออกถึงอารมณ์ของตนเองได้อย่างเหมาะสม
การแสดงความรู้สึกของตัวเองออกมาผ่านคำพูดหรือการกระทำ การแสดงออกที่ดีต่อสุขภาพจะช่วยทำให้ความสัมพันธ์ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
อัมพาตการตัดสินใจ คือ ภาวะที่ไม่สามารถตัดสินใจได้เนื่องจากการวิเคราะห์มากเกินไป ความกลัวว่าจะตัดสินใจผิด หรือมีตัวเลือกมากเกินไป
เป็นปรากฏการณ์ที่เมื่อต้องตัดสินใจหลายครั้งตลอดทั้งวัน ความสามารถในการตัดสินใจจะลดลงและรู้สึกเหนื่อยล้า
Conjunction Fallacyเป็นแนวคิดที่มีความหมายในจิตวิทยา ซึ่งช่วยให้เราเข้าใจตนเองและคนอื่นได้ดีขึ้น เป็นส่วนสำคัญของสุขภาพจิตและการเติบโตของบุคคล
ความผิดพลาดในการวางแผน คือแนวโน้มที่เราคาดการณ์อย่างมองโลกในแง่ดีว่าจะทำงานได้เร็วกว่า ง่ายกว่า และใช้ทรัพยากรน้อยกว่าความเป็นจริง นี่คือความเอนเอียงทางความคิดที่พบได้บ่อยมากในทุกคน
ความอ่อนล้าทางอารมณ์ที่เกิดจากการอยู่กับความทุกข์ของคนอื่นต่อเนื่องเป็นเวลานาน
รูปแบบการ귀인คือแบบแผนนิสัยที่บุคคลใช้อธิบายสาเหตุของเหตุการณ์ดีหรือร้ายที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะโยนความผิดให้ตนเองหรือสถานการณ์ มองสาเหตุว่าถาวรหรือชั่วคราว และมองว่าผลกระทบกว้างขวางหรือจำกัด
คำที่ใช้เรียกความรู้สึกดีๆ เช่น ความสุข ความสนุก และความพึงพอใจ
ทฤษฎีที่อธิบายว่าการกระทำของคนเราขึ้นอยู่กับความคาดหวังว่าการกระทำนั้นจะนำมาซึ่งผลลัพธ์ที่ดี ความเชื่อว่าความพยายามจะนำไปสู่ผลสำเร็จ และผลสำเร็จนั้นจะนำไปสู่รางวัลที่มีคุณค่า คือหัวใจสำคัญของแรงจูงใจ
1–50 / 306