ความสมบูรณ์แบบนิยม

ภาพรวม

สวัสดีค่ะ ฉันชื่อใจดี คุณเคยรู้สึกไหมว่าตัวเองถูกไล่ล่าด้วยความคิดที่ว่า "แค่นี้ยังไม่พอ" หรือ "ห้ามทำผิดพลาดเด็ดขาด"? ความสมบูรณ์แบบนิยม คือแนวโน้มที่บุคคลตั้งมาตรฐานสูงเกินจริงต่อตัวเองหรือสิ่งแวดล้อมรอบข้าง และเมื่อทำได้ไม่ถึงมาตรฐานนั้นก็จะรู้สึกไม่พอใจและตำหนิตัวเองอย่างรุนแรง การมีเป้าหมายสูงนั้นดีในตัวเอง แต่เมื่อมัน締め付けชีวิตจนหายใจไม่ออก นั่นแหละคือปัญหา การเข้าใจขอบเขตระหว่างความพยายามที่ดีต่อสุขภาพกับความสมบูรณ์แบบนิยมที่เป็นอันตรายจึงเป็นสิ่งสำคัญมาก

แนวคิดหลัก

ตัวอย่างที่เข้าข่ายนี้

เขียนรายงานได้ดีพอแล้ว แต่ยังคิดว่า "ยังไม่ดีพอ" แล้วแก้ไขไม่หยุดจนเลยกำหนดส่ง ได้คะแนน 99 แต่กลับโฟกัสที่ข้อที่ผิด 1 ข้อแล้วตำหนิตัวเองว่า "ทำไมถึงตอบผิดข้อนี้" ก็เป็นการแสดงออกของความสมบูรณ์แบบนิยม อยากเริ่มทำสิ่งใหม่แต่ผัดไปเรื่อยๆ จนกว่าจะ "พร้อมอย่างสมบูรณ์" แล้วก็ไม่ได้เริ่มสักที ก็เช่นเดียวกัน

จะรับมืออย่างไรดี?

ลองฝึกเปลี่ยน 'สมบูรณ์แบบ' เป็น 'ดีพอ (good enough)' ดูนะคะ งานหลายอย่างที่ทำได้ 80% ก็เพียงพอแล้ว ลองฝึก 'ความไม่สมบูรณ์แบบ' ด้วยการตั้งใจทำผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ดูบ้าง การได้สัมผัสว่าแม้ทำผิดพลาดก็ไม่มีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้นนั้นสำคัญมาก โฟกัสที่กระบวนการ การฝึกให้คุณค่ากับความพยายามและการเติบโตมากกว่าผลลัพธ์จะช่วยได้ และบอกกับเสียงวิจารณ์ภายในของตัวเองว่า "ตอนนี้ทำได้ดีมากแล้วนะ"

คำพูดจากใจดี

แม้จะไม่สมบูรณ์แบบ คุณก็มีคุณค่าเพียงพออยู่แล้วค่ะ ความไม่สมบูรณ์แบบไม่ใช่ความบกพร่อง แต่คือความเป็นมนุษย์ บางครั้งลองอนุญาตให้ตัวเองบอกว่า 'แค่นี้ก็พอแล้ว' นะคะ ใจดีรักคุณในแบบที่คุณเป็น แม้จะไม่สมบูรณ์แบบก็ตาม