กลับไปที่รายการดูแลตัวเอง
บทความ
Grief/Loss

จิตวิทยาของการสูญเสีย: 5 ขั้นตอนของความเศร้าโศกและก้าวข้ามไป

ตีความใหม่ 5 ขั้นตอนของความเศร้าโศกของคูเบลอร์-รอสส์ และวิธีผ่านพ้นการสูญเสียอย่างมีสุขภาวะ

เวลาอ่าน 10นาทีViews 2628 มิถุนายน 2568
Ad

บทนำ

ความเศร้าหลังสูญเสียคนที่รักเป็นหนึ่งในความเจ็บปวดที่ลึกซึ้งที่สุดที่มนุษย์จะประสบ 5 ขั้นตอนของความเศร้าโศกของเอลิซาเบธ คูเบลอร์-รอสส์ (Elisabeth Kübler-Ross) เป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวาง แต่จิตวิทยาสมัยใหม่ได้เผยให้เห็นว่ากระบวนการโศกเศร้านั้นซับซ้อนและเป็นเรื่องเฉพาะบุคคลมากกว่านั้นมาก บทความนี้จะแนะนำวิธีผ่านพ้นการสูญเสียอย่างมีสุขภาวะ และความเข้าใจล่าสุดที่ก้าวข้าม 5 ขั้นตอน

เนื้อหาหลัก

5 ขั้นตอนของความเศร้าโศกและข้อจำกัด

5 ขั้นตอนของคูเบลอร์-รอสส์ (ปฏิเสธ โกรธ ต่อรอง ซึมเศร้า ยอมรับ) เป็นกรอบที่มีประโยชน์ในการทำความเข้าใจการสูญเสีย แต่ไม่ใช่ทุกคนจะผ่านตามลำดับนี้ บางคนอาจข้ามบางขั้นตอน บางคนอาจประสบหลายขั้นตอนพร้อมกัน หรืออาจย้อนกลับไปยังขั้นตอนก่อนหน้า สิ่งสำคัญคือไม่มีวิธีโศกเศร้าที่ "ถูกต้อง"

โมเดลกระบวนการคู่ (Dual Process Model)

โมเดลกระบวนการคู่ของสโตรบและชุต (Stroebe & Schut) อธิบายว่าความโศกเศร้าเป็นกระบวนการที่แกว่งไปมาระหว่าง "การมุ่งสู่การสูญเสีย (จดจ่อกับความเศร้า)" และ "การมุ่งสู่การฟื้นฟู (พยายามกลับสู่ชีวิตประจำวัน)" เราอาจหัวเราะได้แม้ในขณะที่เศร้า และอาจจมดิ่งในความเศร้าอีกครั้งแม้กลับสู่ชีวิตปกติแล้ว การแกว่งไปมานี้เองคือความโศกเศร้าที่มีสุขภาวะ

สายสัมพันธ์ที่ต่อเนื่อง (Continuing Bonds)

ทฤษฎีความโศกเศร้าสมัยใหม่ก้าวข้ามมุมมองดั้งเดิมที่ว่าต้อง "ตัดขาด" ความสัมพันธ์กับผู้ล่วงลับ และมองว่าการ "นิยามรูปแบบของความสัมพันธ์ใหม่" คือสิ่งที่ดีต่อใจ การมองรูปของผู้ล่วงลับแล้วพูดคุยด้วย การรำลึกถึงในวันครบรอบ หรือการสืบสานคุณค่าที่ผู้ล่วงลับยึดถือ ล้วนเป็นสายสัมพันธ์ที่ต่อเนื่องอย่างมีสุขภาวะ

หลักฐานทางวิชาการ

งานวิจัยของโบนันโนพบว่า คนส่วนใหญ่ (50–60%) แสดง "เส้นทางแห่งความยืดหยุ่นทางใจ" หลังการสูญเสียและปรับตัวได้เองตามธรรมชาติ ราว 10–15% พัฒนาไปเป็น "ความโศกเศร้าที่ซับซ้อน (complicated grief)" ซึ่งต้องได้รับการรักษาจากผู้เชี่ยวชาญ การบำบัดความโศกเศร้าที่ซับซ้อน (CGT) ได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีประสิทธิภาพกับกลุ่มนี้ (JAMA Psychiatry, 2016)

วิธีปฏิบัติ

  1. อย่าเก็บกดความเศร้า แต่แสดงออกมาอย่างเต็มที่ อยากร้องไห้ก็ร้องออกมา
  2. เล่าเรื่องราวของผู้ล่วงลับให้คนที่ไว้ใจได้ฟัง
  3. ลองสร้างพิธีรำลึกในแบบของตัวเอง (เขียนจดหมาย ไปเยือนสถานที่แห่งความทรงจำ)
  4. พยายามรักษาการดูแลตัวเองขั้นพื้นฐาน (การกิน การนอน การออกกำลังกาย)
  5. ความโศกเศร้าต้องใช้เวลา ให้เวลากับตัวเองอย่างเพียงพอ

การนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

การที่ความเศร้าผุดขึ้นมาในวันครบรอบหรือช่วงเทศกาลเป็นปฏิกิริยาที่เป็นธรรมชาติ วางแผนล่วงหน้าและให้คนที่คอยสนับสนุนอยู่ใกล้ ๆ การนึกถึงความทรงจำดี ๆ กับผู้ล่วงลับและแสดงความขอบคุณก็ช่วยในการเยียวยาได้

ข้อควรระวัง

  • อย่ากดดันว่า "ต้องรีบทำใจให้ได้" ความโศกเศร้าไม่มีกำหนดเวลา
  • หากการใช้ชีวิตประจำวันได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงนานเกิน 6 เดือน ควรสงสัยภาวะโศกเศร้าที่ซับซ้อนและไปพบผู้เชี่ยวชาญ
  • หากมีความคิดอยากฆ่าตัวตาย ให้ขอความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญทันที (ติดต่อหมายเลขฉุกเฉินในพื้นที่หรือสายด่วนสุขภาพจิตใกล้คุณ)

คำฝากจากใจดี

เจ็บมากเท่าที่รัก และรักมากเท่าที่เจ็บ ความเศร้านั้นคืออีกชื่อหนึ่งของความรัก เมื่อเวลาผ่านไป ความเจ็บปวดจะค่อย ๆ อ่อนโยนลง และความรักจะยังคงอยู่เป็นความทรงจำที่อบอุ่น ใจดีจะอยู่เคียงข้างคุณตลอดช่วงเวลานั้น

#상실
#애도
#5단계
#슬픔
Ad

ดูเนื้อหาที่เกี่ยวข้องเพิ่มเติม

‘Grief/Loss’ ดูเนื้อหาอื่นในหมวดนี้

เนื้อหานี้ไม่ได้แทนที่คำแนะนำทางการแพทย์จากผู้เชี่ยวชาญ หากมีอาการรุนแรง โปรดขอความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต