การฝึกออโตเจนิก

การฝึกออโตเจนิก

การฝึกออโตเจนิกเป็นวิธีการผ่อนคลายแบบมีโครงสร้างที่พัฒนาโดยจิตแพทย์ชาวเยอรมัน โยฮันเนส ไฮน์ริช ชูลทซ์ในช่วงทศวรรษ 1930 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากการวิจัยด้านการสะกดจิตและการบำบัดตนเอง ชูลทซ์ออกแบบการฝึกที่สอนให้ร่างกายตอบสนองต่อสัญญาณทางวาจาด้วยการผ่อนคลายทางกาย

หกแบบฝึกหัดมาตรฐาน

แกนหลักของการฝึกออโตเจนิกประกอบด้วยหกแบบฝึกหัดแบบค่อยเป็นค่อยไป แต่ละอันมุ่งเน้นไปที่ส่วนต่างๆ ของร่างกายหรือความรู้สึก:

ผู้ฝึกมักค่อยๆ ก้าวหน้าผ่านแบบฝึกหัดเหล่านี้ โดยฝึกในระยะสั้นสองถึงสามครั้งต่อวัน

กลไกและผล

การฝึกออโตเจนิกทำงานโดยเปลี่ยนสมดุลของระบบประสาทอัตโนมัติจากการกระตุ้นซิมพาเธติก (การตอบสนองแบบสู้หรือหนี) ไปสู่การครอบงำของพาราซิมพาเธติก (พักผ่อนและย่อยอาหาร) การฝึกอย่างสม่ำเสมอมีความเชื่อมโยงกับการลดความวิตกกังวล อาการปวดหัวจากความตึงเครียด นอนไม่หลับ และอาการทางกายที่เกี่ยวกับความเครียด

การประยุกต์ใช้

การฝึกออโตเจนิกใช้ในจิตวิทยาคลินิก จิตวิทยาการกีฬา และโปรแกรมการจัดการความเครียด มีคุณค่าเป็นพิเศษเพราะมอบเครื่องมือที่เป็นอิสระให้บุคคลจัดการกับความตื่นตัวและความเครียดโดยไม่ต้องพึ่งพาการสนับสนุนภายนอก

ใจดีบอกว่า

การเรียนรู้ที่จะฟังร่างกายและนำมันไปสู่ความสงบเป็นทักษะที่ทรงพลัง การฝึกออโตเจนิกนำเสนอการฝึกปฏิบัติประจำวันอย่างเงียบๆ ที่สร้างการเชื่อมต่อนั้นไปตามกาลเวลา ร่างกายของคุณรู้วิธีพักผ่อนอยู่แล้ว วิธีนี้เพียงแค่เชิญชวนให้มันทำเช่นนั้น